HOME » ΕΠΙΚΑΙΡΑ » ΚΟΙΝΩΝΙΑ » Φυλακές μηδενικής ανθρωπιάς

Φυλακές μηδενικής ανθρωπιάς

filakes-Domokos

Το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης οδηγεί το σωφρονιστικό μας σύστημα στον Μεσαίωνα. Με αίτημα την απόσυρσή του, οι κρατούμενοι ξεκίνησαν απεργία πείνας.

Της Άντας Ψαρρά

 

Ηταν Νοέμβριος του 2012, όταν ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης Αντώνης Ρουπακιώτης είχε στα χέρια του έτοιμο τον νέο εκσυγχρονισμένο και προσαρμοσμένο σε μια ευρωπαϊκή φιλοσοφία δικαίου Σωφρονιστικό Κώδικα. Η νομοπαρασκευαστική επιτροπή τον επεξεργάστηκε υπό την προεδρία του καθηγητή Εγκληματολογίας Γιάννη Πανούση.

 

Ο κώδικας περιείχε αυτονόητες μεν, αλλά καινοτόμες διατάξεις όπως: η θέσπιση θεσμικής δυνατότητας έκφρασης γνώμης των κρατουμένων, η αναδιάρθρωση επί το επιστημονικότερον της σύνθεσης της επιτροπής των φυλακών με συμμετοχή για παράδειγμα φορέων απεξάρτησης, δυνατότητα προσβολής αποφάσεων της Κεντρικής Επιτροπής Μεταγωγών, θέσπιση επιτροπών ελέγχου των καταστημάτων κράτησης, προστασία των δικαιωμάτων των κρατουμένων (υγεία, χώροι ικανοποιητικοί χωρίς συνωστισμό, διεύρυνση των αδειών, πρόβλεψη για ημιελεύθερη διαβίωση, ευεργετικά μεροκάματα, δυνατότητα σπουδών, διεύρυνση της επικοινωνίας με τις οικογένειές τους, θέσπιση εθελοντικής εργασίας αντί για φυλάκιση κ.λπ.). Η επαγγελία όμως για μια καλύτερη εφαρμογή του δικαίου στην Ελλάδα έμεινε σε εκείνο ακριβώς το σχέδιο νόμου.

 

Το δίκαιο «παραδόθηκε» αμέσως μετά στα χέρια του σημερινού υπουργού και πρώην εισαγγελέα, Χ. Αθανασίου. Επί των ημερών του συνέβησαν στις φυλακές όχι περισσότερα αλλά ούτε και λιγότερα περιστατικά από αυτά που συμβαίνουν κατά καιρούς σε όλες τις χώρες και φυσικά και στην Ελλάδα.

 

Ομως ο υπουργός βάζει στο στόχαστρο όχι τα κακώς κείμενα των φυλακών, τον συνωστισμό και την εξαθλίωση των κρατουμένων και ειδικά των αρρώστων, αλλά τους ίδιους τους κρατούμενους.

 

Αποφάσισε λοιπόν να πάρει στα χέρια του τον θεσμό της Δικαιοσύνης και να κανονίζει ο υπουργός τις μεταγωγές, να διορίζει αποκλειστικά συνταξιούχους συναδέλφους του επικεφαλής των φυλακών, να δώσει σε ένοπλες μονάδες της ΕΛ.ΑΣ. τη φύλαξη, να κανονίσει το ποιες ασθένειες είναι επαρκώς βαριές για αποφυλάκιση, ποιοι κρατούμενοι θα έχουν δυνατότητα για άδεια, πόσα χρόνια θα εκτίεται η ποινή υποχρεωτικά, πόσες φορές και με ποιους παραπάνω από τα δικαστήρια τρόπους θα τιμωρούνται οι κρατούμενοι και θα μπαίνουν σε χρόνια απομόνωση.

 

Εικοσάχρονα παιδιά, που με βάση το πολιτικό τους «πιστεύω» -διαμορφωμένο τις ημέρες της άγριας δολοφονίας του Αλέξη- διέπραξαν συμβολικά ή μη σε κάθε περίπτωση όμως ποινικά αδικήματα, τιμωρούνται εξοντωτικά από τη Δικαιοσύνη και τώρα θα τιμωρηθούν ακόμα περισσότερο από τον νέο νόμο και τις φυλακές απομόνωσης.

 

Κι ας έχουν καταδικαστεί για δεκάδες χρόνια κι ας αντιμετωπίζουν με αλλεπάλληλες δίκες για τις ίδιες υποθέσεις κι άλλες βαριές κατηγορίες χωρίς καμιά απόπειρα δολοφονίας, πλην ενός τραυματισμού αστυνομικού σε ανταλλαγή πυροβολισμών σε κάποια καταδίωξη.

 

Επικίνδυνοι για ποιον;

 

Οι υπόλοιποι, που θα εξοντωθούν επίσης, θα κρίνονται λέει με βάση την επικινδυνότητά τους. Επικίνδυνοι για ποιον; Αυτοί που σκότωσαν τον Λουκμάν και δεν προβλέπεται να πάνε σε φυλακές απομόνωσης (μια και δεν καταδικάστηκαν με τον 187Α) είναι λιγότερο επικίνδυνοι αν βγούνε έξω κι αρχίσουν να ξανασφάζουν; Οι μεγαλέμποροι ναρκωτικών και όπλων είναι ή όχι επικίνδυνοι; Οι καταχραστές, που αφήνονται ελεύθεροι με όρους, είναι ή όχι επικίνδυνοι; Για να εξηγούμαστε: Κανείς δεν πρέπει να πηγαίνει σε φυλακές απομόνωσης ούτε να στερείται τα δικαιώματά του. Αν κάποιος έχει επικίνδυνη συμπεριφορά μέσα στη φυλακή, υπάρχουν διατάξεις του Σ.Κ. που προβλέπουν το τι οφείλουν να κάνουν οι φύλακες.

 

Εχει σκεφτεί άραγε ο υπουργός πόσοι κρατούμενοι θα βάλουν στην απομόνωση, χωρίς άδειες, μια θηλιά στον λαιμό τους, πόσοι μπορεί να τρελαθούν και να γίνουν περισσότερο επικίνδυνοι έπειτα από τέτοια βασανιστήρια;

 

Πόσους θανάτους από τη μεγάλη και σκληρή απεργία πείνας, που σήμερα είναι στην 8η ημέρα, αντέχει ο κ. Αθανασίου, για να πειστεί να αποσύρει το νομοσχέδιο; Οταν όλοι οι ειδικοί τού το λένε, όλοι οι βουλευτές που σέβονται τη Δικαιοσύνη το απαιτούν, όταν ακόμα και οι δικαστικοί και οι σωφρονιστικοί επιμένουν να μελετηθεί ξανά όλο το νομοσχέδιο.

 

Δεν θα είναι ήττα η απόσυρση του νομοσχεδίου. Θα είναι ένα δείγμα σεβασμού στην πρακτική του δικαίου που εφαρμόζεται 40 χρόνια στη χώρα, παρά τις όποιες μεγάλες αδυναμίες του.

 

Κι αν είναι αναγκαίο, ας γίνει η απόσυρση έστω και με εντολή Σαμαρά!

πηγή